Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych

Opinie

Wyniki ewaluacji działań STOP za 2007 rok.

---

Opinie o szkołach trenerskich STOPu z różnych lat i edycji:

• Szkoła daje solidne podstawy do dalszego rozwoju, zachęca do pracy, porządkuje wiedzę i umiejętności; nazywa mechanizmy, które intuicyjnie wyczuwamy i stosujemy.

• Szkoła...dzięki niej, pootwierałem w sobie nieznane przestrzenie - uchyliłem dębowe drzwi, dotknąłem swej wrażliwości, poznałem smak komunikatów zwrotnych, poznałem swoje relacje z ludźmi.

• Szkoła Trenerów STOPu stanowiła dla mnie przede wszystkim wielką inspirację. Od kiedy pierwszy raz zetknęłam się ze „stopowym stylem”, wiedziałam, że chcę być trenerem. Teraz jestem dużo bardziej świadoma i utwierdzona w swoim wyborze. Dla mnie ten styl trenerski oznacza po pierwsze wrażliwość i otwartość na uczestnika, jego potrzeby, ale jednocześnie opieranie się o jego wiedzę i doświadczenie; po drugie to doskonałe przygotowanie programu, który ma prowadzić do absolutnie przemyślanego celu, a choć ścieżka do niego jest wyznaczona, zdobyte umiejętności trenerskie pozwalają również na meandrowanie i improwizację; po trzecie to rozbudzenie potrzeby nieustannego rozwoju, doskonalenia siebie jako osoby i oczywiście jako trenera. To było coś. Polecam!

• Zdecydowałam się na szkołę STOP gdyż wiedziałam, że zajęcia prowadzą wieloletni praktycy cieszący się dobrą opinią na rynku a dodatkowo reprezentujący różne style trenerskie. Szkoła STOP spełniła moje oczekiwania. Uczyłam się od profesjonalistów a jednocześnie miałam możliwość w praktyce sprawdzania swoich poszczególnych umiejętności trenerskich. Dzięki licznym ćwiczeniom wzmocniłam swoje mocne strony i poznałam obszary, nad którymi musze pracować. Polecam STOP wszystkim tym, którzy wiedzą, że trener to osoba, która jest zobowiązana do ciągłej pracy nad sobą i doskonalenia swojego warsztatu trenerskiego. Dzięki szkole STOP wiem jak doskonalić swoje umiejętności, aby prowadzone szkolenia i warsztaty dawały uczestnikom jeszcze większe możliwości rozwoju.

Co w szkole trenerów STOP było dobre i dlaczego?

1. Zawartość merytoryczna szkoleń - czuję się dobrze przygotowany do prowadzenia szkoleń. Ponieważ już zacząłem to robić, moje wrażenie zostało potwierdzone. Dobrze mi z tym ;-) 2. Trenerzy/osobowości - wszyscy mieli swój własny styl. To dla mnie bardzo cenne doświadczenie, móc obserwować tak różnych ludzi, którzy doskonale sprawdzają się jako trenerzy. To doświadczenie również miałem okazję zweryfikować podczas innych szkoleń. Na korzyść trenerów STOPU. 3. Organizacja - wszystko szło gładko. A jeśli nie, nie było tego widać. 4. Możliwość uiszczenia opłaty za Szkołę w terminie, którego określenie było... niemożliwe. To uciążliwa sytuacja dla STOPu i dla uczestnika, kiedy nad głową wiszą zobowiązania. Ale postawa STOPu była bardzo budująca i za to dzięki! 5. Trening interpersonalny. Dla młodego człowieka, który nie do końca zna sam siebie (czyli dla mnie) - nieocenione przeżycie otwierające oczy, głowę i stwarzające możliwości rozwoju.

• Atrakcyjny program, zupełnie nowatorskie (w moim przekonaniu) podejście do odpowiedzialności trenerskiej i uczestników szkoleń. Wspaniała atmosfera i dobrze dobrani prowadzący. Trening, który potrafi zmienić nastawienie do życia - bądź wprowadzić nawet w nim duże zmiany.

• Dobra była praca w małych grupach, ponieważ dawała możliwość większego zaangażowania. Dobre było przygotowanie prowadzących.

• dużo zajęć praktycznych, każdy miał możliwość przećwiczenia pewnego fragmentu ćwiczenia osoby prowadzące profesjonalnie prowadziły nas przez kolejne tematy

• Mała liczebność grupy- możliwość otrzymania komunikatów zwrotnych od każdego członka grupy i możliwość przećwiczenia powtórnego dzielenie się doświadczeniami przez "starszych" trenerów

• Na poziomie merytoryki - wszystko. Każda sesja była ciekawa, dawała dużo wiedzy (również dzięki materiałom), pozwalała sprawdzić umiejętności. Oczywiście niektóre były ciekawsze, inne mniej ciekawe - dla mnie najbardziej wartościowe były dwie sesje: projektowanie programów i metody. Bardzo odpowiadała mi również rotacja trenerów, dzięki której poznawaliśmy i ciekawe osoby, i style prowadzenia szkolenia, itd. Na poziomie organizacyjnym w Łowiczu - lokalizacja blisko Warszawy, ale jednak w odległości skłaniającej do przyjazdu z wyprzedzeniem i nieuciekania na noc do domu; ośrodek przyjazny i przyzwoity, zarówno jeśli chodzi o warunki nauki, jak i mieszkania. I pomocna, miła obsługa. Inne - ciekawy zestaw osób/uczestników, z bardzo różnym przygotowaniem, doświadczeniem, itd; gotowość trenerów do pracy "po godzinach";

• Różne narzędzia oraz techniki stosowane w trakcie prowadzenia szkoleń - bogaty warsztat różnorodności trenerów oraz trenerek - można było obserwować/ doświadczyć różnych "szkół"

• Wszystko było cenne, choć każdy moduł inaczej. Ważny trening interpersonalny na początek. Kontakt z różnymi trenerami. Atmosfera. To wszystko otwiera na nowe, porządkuje stare, poszerza horyzonty, pokazuje różne style trenerskie, zachęca do samodzielnego pogłębiania wiedzy, inicjuje "głód kreatywności"...

Co jest największą wartością Szkoły Trenerów STOP?

• spotkania, ludzie, inspiracje
• innowacyjność, wysoka jakość prowadzonych zajęć, świetne materiały – takiej drugiej szkoły nie ma
• integracja i profesjonalizacja środowiska trenerskiego III sektora
• możliwość poznania różnych trenerów, superwizorów i ludzi z różnych środowisk
• można się w niej nauczyć nowoczesnego sposobu uczenia ludzi opartego na uczeniu się przez doświadczenie przy zachowaniu szacunku dla osób uczących się; nabywanie tych umiejętności odbywa się poprzez uczenie się na sobie samym, co pozwala dodatkowo poczuć, co przeżywają osoby z którymi pracuje się z poziomu trenera
•  profesjonalny program, wysokiej klasy trenerzy prowadzący zajęcia, mądrość grupy
• integracja sektora i otwieranie oczu
• możliwość kontaktu z największymi w świecie trenerskim na partnerskich zasadach
• atmosfera stwarzana przez trenerów, ich duże doświadczenie; duża porcja wiedzy; dobra współpraca, życzliwość

1.  

Co myślą i mówią o stowarzyszeniu trenerów STOPy, czyli nasze członkinie i członkowie

Jak zdefiniowałbyś STOP i jego główne cele?

* głównym celem STOP wg mnie powinno być (jeśli nie jest...) dbanie o etyczną i metodyczną stronę szkoleń w sektorze pozarządowym: STOP jawi mi się jako organizacja skupiająca osoby, które są specjalistami w zakresie prowadzenia szkoleń na rzecz III sektora. Jeszcze przed bezpośrednim kontaktem z działaniami STOPu, myślałem o 'nim' jak o organizacji zamkniętej, skupiającej osoby o wysokich kwalifikacjach zawodowych i przede wszystkim wieloletnim doświadczeniu. Teraz widzę, że to wszystko jest znacznie mniej 'sztywne', zamknięte, jest tutaj miejsce na rozwój dla każdego chętnego, gotowego włożyć trochę pracy we własny rozwój.
* integracja środowiska trenerów NGOs;
* promowanie jakości i zwalczanie chały trenerskiej
* wypracowanie standardów trenera NGOs ,
* szkolenie nowych trenerów i doszkalanie starych;
* bycie centrum informacyjnym o szkoleniach i środowisku trenerskim w Polsce;
* pomoc trenerom w ich rozwoju zawodowym, integracja środowiska, dbanie o utrzymywanie wysokiego poziomu szkoleń, rozwój III sektora.

Główne atuty STOP-u to:
* to jedyne takie stowarzyszenie,
* skupia trenerów, którzy na co dzień mają inną "etykietkę" są związani z inną instytucją zajmującą się podobnymi działaniami
* kształci trenerów "ogólnie" tzn. na płaszczyźnie wspólnej dla wszystkich
* dba o jakość szkoleń
* dba o wizerunek trenera
* ogólnopolski zasięg Stowarzyszenia i duży potencjał ludzki to czynniki, które sprawiają że STOP jest znany - i to niewątpliwie atut
* duży potencjał członków STOP-u (różnorodność szkół, doświadczeń i stylów pracy, duża otwartość, twórczość, zaangażowanie) współpraca wielu organizacji.
* wiedza i doświadczenie członków;
* wypracowanie formuły współpracy różnych trenerskich środowisk
* korzystanie z różnych trenerów do różnych projektów
* szkoła STOPu
* wypracowany system certyfikatów
* różnorodność osób zaangażowanych w działania STOPu - pod względem geograficznym, środowiska w którym działają

Obszary, które wymagają poprawy i dalszej pracy nad nimi to:
* certyfikacja, czyli w jakimś stopniu dbanie o wizerunek i jakość szkoleń
* myślę że należy popracować nad zintegrowaniem środowiska
* wypracowanie samowystarczalności szkoły
* wdrożenie certyfikatów trenera
* wypracowanie systemy finansowania biura
* uaktywnienie równych zespołów do tworzenia grup edukacyjnych
* utworzenie oferty rozwoju dla doświadczonych trenerów,
* utworzenie oferty rozwoju dla absolwentów szkoły STOP-u poprzedniej edycji,
* wypracowanie jakiejś formuły samokształcenia,
* zintensyfikowanie merytorycznej dyskusji na temat tego, co robimy

Co uznajesz za najważniejsze osiągnięcia STOP-u?
* kształcenie trenerów i mam tu na myśli i szkołę trenerów i grupę samokształceniową
* opracowanie standardów i procesu certyfikacji
* szkoła - nie tylko jako wydarzenie merytoryczne ale też, może bardziej, integrujące środowisko pozarządowe w Polsce (bo zasięg ogólnopolski + potencjał itd.)
* zbudowanie trwałego wizerunku, osiągnięcie pewnej, stabilnej pozycji w trzecim sektorze
* zmultiplikowanie postaw i zachowań
* wspólne wypracowanie standardów pracy trenera organizacji pozarządowych;
* organizacja szkół trenerów
* integracja środowiska (ważne osoby wewnątrz)
* szkoła STOP
* system certyfikatów
* Szkoła trenerów STOP, praca Komisji ds. Jakości Szkoleń (w szczególności wypracowanie Listy Kompetencji), utrzymywanie stałego kontaktu z członkami STOP (m.in. przez ukazywanie się Nieregularnika), uzyskanie znaczącej pozycji wśród NGO.

Z czym natomiast nie poradziliśmy sobie? Dlaczego?
* chyba nie do końca wyszedł, genialny wg mnie pomysł, wspólnej pracy trenerów doświadczonych i tych mniej doświadczonych (I edycja szkoły). Trudno mi wyrokować o przyczynach... Może warto zadać to pytanie szerszej grupie trenerów
* Szkoła Trenerów grupa zaawansowana. Przyczyny: zapytać trzeba uczestników tej grupy... może faktycznie pomysł na dokształcanie osób, które są w dużej mierze twórcami i podporami tego środowiska nie jest dobry...
* upowszechnienie certyfikacji - może nie jest to najlepsze określenie, ale chodzi mi o to, że środowisko trenerów nie dba o zdobycie certyfikatu... Przyczyny: pewnie nikt nie widzi korzyści, wieści o dobrych trenerach roznoszą się "pocztą pantoflową" i to, czy ktoś ma certyfikat, czy nie nie wpływa na ilość zleceń jakie dostaje, a szkoda...
* Niewiele wspólnych przedsięwzięć, co częściowo wynika właśnie z atutu, czyli rozrzucenia ludzi po całym kraju - najlepszym przykładem casus pewnej "monady"...:). Oni nie są rozrzuceni więc mogą działać razem
* Zaniedbanie wizerunku organizacji, który choć dobry, mógłby być jeszcze lepszy
* Znalezieniem jakiejś formy samokształcenia.

Czym STOP jest dla mnie samego/samej?
* Dobrym miejscem, w którym mogę zdobyć inspirację, wiedzę, doświadczenie, czegoś się nauczyć, coś przemyśleć...
* Niewątpliwie wyraźna grupa odniesienia, dająca duże poczucie przynależności
* STOP jest dla mnie miejscem, gdzie mogę kształtować i rozwijać swoje umiejętności trenerskie, korzystać z wiedzy i doświadczeń innych osób (głównie jako Szkoła Trenerów).
* Uczestnictwo w działaniach STOPu od strony organizacyjnej jest dużym wyzwaniem. Skala oddziaływania Stowarzyszenia i osoby zaangażowane w działalność organizacji, fakt że pełnię funkcję w jej władzach - to wszystko nobilituje mnie w jakiś sposób i dowartościowuje. Jest też dobrą motywacją do głębszego zaangażowania się w prace STOPu.
* zrzeszeniem zawodowym trenerów NGOs i grupa kolegów/anek trenerów
* Miejscem gdzie mam nadzieję rozwijać się zawodowo i pomagać w tym innym, gdzie można wymieniać się spostrzeżeniami, doświadczeniami na temat rozwoju osób i organizacji i wreszcie miejscem, gdzie można spotkać wesołych, twórczych, ciekawych ludzi.

Ostatnia modyfikacja: 16:41 27.02.2008